Serigne Moussa DIA
Czy unia walutowa zaprojektowana z myślą o stabilności może naprawdę przynieść рост, jakiego żąda jej ludność? Od trzydziestu pięciu lat BCEAO zakotwicza UEMOA w stałym parytecie, kontrolowanej inflacji i ścisłej dyscyplinie rezerw, podczas gdy wzrost z trudem trwale odpowiada na potencjał demograficzny regionu. Praca ta przekształca ten pozorny kompromis w kwestię empiryczną, a nie tylko polityczną.Na podstawie modelowania Panel VAR zastosowanego do systemów bankowych UEMOA na przestrzeni trzech dekad, analiza wykazuje, że transmisja polityki pieniężnej jest strukturalnie heterogeniczna: przełożenie stóp procentowych różni się w zależności od kraju, wielkości banków, ich akcjonariatu i profilu płynności. Ta heterogeniczność, bardziej niż sam parytet, wyjaśnia dużą część deficytu wzrostu przypisywanego wyłącznie dyscyplinie monetarystycznej.Z tej diagnozy wynika strategia oparta na trzech filarach: wzmocnionej transmisji, strukturalnej reformie kredytowej oraz trwałości budżetowo-klimatycznej kompatybilnej z sztywnym kursem walutowym. Daje to rzetelną i możliwą do wdrożenia odpowiedź na dylemat zawarty w tytule tej publikacji.