Juana López Toranzo / Michel Enrique Gamboa Graus / Regla Ywalkis Borrero Springer
Planowanie procesu nauczania i uczenia się chemii powinno koncentrować się na ludziach. Kształcenie początkowe nauczycieli wymaga odpowiedniego podejścia do tej kwestii. Celem niniejszych badań było opracowanie konkretnej procedury dla tego procesu, tak aby przyszli nauczyciele realizowali go w spójny sposób. Pozwala to rozwiązać zasadniczą sprzeczność między treścią planowania, powiązaną z kontekstem, a sposobem jego wdrażania, pozbawionym uzasadnionych odniesień do dynamiki czynników kontekstowych. Procedura organizacji dydaktyczno-kontekstowej, składająca się z etapów charakterystyki kontekstowej, modelowania dydaktycznego i wdrażania praktycznego, została wprowadzona do procesu nauczania i uczenia się chemii. Pozwala to na skuteczną interakcję i integrację kontekstu chemicznego oraz referencyjnej diagnozy pedagogicznej jako elementów porządkujących program nauczania, skoncentrowanych na dynamice rzeczywistych kontekstów w sferach działalności zawodowej, w oparciu o znaczenie, jakie nabierają one dla podejmowania decyzji podczas planowania, z uwzględnieniem spójności dydaktycznej w traktowaniu poszczególnych elementów tego procesu.