Brigitte BILABINA
W kontekście naznaczonym nasileniem przestępczości transnarodowej w Afryce Zachodniej, wzajemna pomoc prawna w sprawach karnych między państwami członkowskimi ECOWAS stanowi uprzywilejowane narzędzie ścigania karnego. Jednak jej wdrażanie pozostaje skoncentrowane na ściganiu sprawców przestępstw, spychając ofiarę na margines procesu. Niewystarczające uwzględnienie ich podstawowych praw sprawia, że ofiary doświadczają wtórnej wiktymizacji. Niniejsze rozważania stawiają zatem pytanie o konieczność reformy normatywnej na poziomie wspólnotowym i krajowym w celu integracji praw ofiar z procedurami wzajemnej pomocy prawnej oraz proponują nadanie tym procedurom dynamiki z myślą o szybkiej opiece nad ofiarami. W świetle prawa porównawczego konieczne są reformy instytucjonalne: autonomiczne struktury, wzmocnienie zdolności organów ścigania, zaangażowanie sędziów krajowych i wspólnotowych, a także podmiotów pozapaństwowych. W ten sposób zachodnioafrykański system wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych będzie mógł dostosować się do międzynarodowych i ONZ-owskich standardów ochrony ofiar.