Powstanie europejskiej polityki w zakresie uchodźców

Rzadko kiedy stanowiska państw członkowskich Unii Europejskiej były tak rozbieżne, jak w obecnej kwestii uchodźców. Wraz ze wzrostem liczby wniosków o azyl, szczególnie od 2013 r., Unia Europejska stoi przed jednym z największych wyzwań. Jak można wyjaśnić decyzje podjęte dotychczas na szczeblu europejskim w zakresie polityki migracyjnej i azylowej oraz ochrony granic? Dlaczego tak trudno jest uzgodnić rozwiązanie oparte na solidarności, a tym samym zgodne z zasadami UE? Niniejsza praca ma na celu zrozumienie procesów decyzyjnych, od kształtowania preferencji krajowych po podejmowanie decyzji w Radzie Ministrów UE, aby odpowiedzieć na te pytania. Analiza empiryczna opiera się na poziomie krajowym na podejściu społecznym i próbuje na poziomie europejskim, w oparciu o teorię reżimu, zidentyfikować główne czynniki wpływające na europejską politykę azylową i uchodźczą. Oprócz różnych koncepcji solidarności, kluczowe znaczenie wydają się mieć również krajowe polityki azylowe oraz stopień instytucjonalizacji europejskich obszarów polityki.