Dimitrina Stoyancheva / Garabed Minassian
Reformy rynkowe w Bułgarii rozpoczęły się od zakrojonej na szeroką skalę redystrybucji kapitału w 1991 r., po której w 1996 r. nastąpił poważny kryzys bankowy. W ciągu 15 miesięcy waluta krajowa straciła na wartości 30-krotnie, a ceny wzrosły 23-krotnie. Sytuacja sprzyjała wprowadzeniu systemu izby walutowej, a bułgarska gospodarka wkroczyła w nową fazę rozwoju. Jednak przyspieszony wzrost gospodarczy ukrywał nagromadzenie nadmiernego ryzyka. Kryzys z 2008 roku ujawnił pełen zakres skumulowanych skutków. W poszukiwaniu stabilności gospodarczej i bankowej władze makroekonomiczne wdrożyły środki polityki antycyklicznej, ale nie rozwiązano problemów niskiego popytu, słabych reform instytucjonalnych oraz niepewności, zarówno gospodarczej, jak i politycznej. Analizując parametry współczesnego kryzysu gospodarczego w Bułgarii, autorzy odpowiadają na następujące pytania: Jakie są determinanty kryzysu gospodarczego w stabilnym finansowo systemie bankowym? W jaki sposób instytucje kredytowe przeniosły egzogeniczny wstrząs finansowy na lokalną gospodarkę? Jakie są środki regulacyjne i jak ocenić ich skuteczność? I wreszcie, czy można mówić o stabilności finansowej i bankowej, biorąc pod uwagę, że aktywność gospodarcza pozostawała niestabilna?