AJAY KUBAVAT / Khushbu Rathod
Osiągnięcie niezawodnego wiązania zamków ortodontycznych w obecności zanieczyszczenia śliną pozostaje istotnym wyzwaniem klinicznym. Niniejszy przegląd systematyczny ocenia wpływ zanieczyszczenia śliną na działanie konwencjonalnych primerów, primerów samowytrawiających (SEP) i primerów niewrażliwych na wilgoć (MIP) stosowanych w wiązaniu ortodontycznym. Kompleksowe przeszukiwanie elektronicznych baz danych pozwoliło zidentyfikować badania kliniczne i laboratoryjne opublikowane w latach 2002-2024, w których oceniano siłę wiązania, wskaźniki awaryjności zamków, tolerancję na wilgoć, zachowanie szkliwa oraz dodatkowe właściwości antybakteryjne lub remineralizujące. Wyniki wskazują, że podczas gdy konwencjonalne podkłady wytrawiające i płuczące wykazują wysoką siłę wiązania w idealnych warunkach suchych, na ich działanie niekorzystnie wpływa zanieczyszczenie śliną. Z kolei SEP i MIP wykazują większą tolerancję na wilgoć, przy porównywalnych wskaźnikach przeżywalności zamków klinicznych i zmniejszonej wrażliwości na technikę. Pojawiające się modyfikacje primerów zawierające środki przeciwbakteryjne i składniki remineralizujące wykazują obiecujące korzyści w zakresie ochrony szkliwa bez uszczerbku dla siły wiązania.