Kandula Ankamma
W niniejszej pracy przeanalizowano wpływ pierwiastków śladowych (boru, ołowiu, bizmutu i tytanu) na wytrzymałość na rozciąganie, twardość oraz mikrostrukturę żeliwa szarego. Pierwiastki te mają znaczący wpływ na właściwości i mikrostrukturę żeliwa szarego. Zostały one celowo dodane w celu zbadania ich wpływu na właściwości i mikrostrukturę. Zawartość boru do 0,02% w żeliwie szarym powodowała poprawę wartości wytrzymałości na rozciąganie i twardości. Natomiast powyżej tej wartości obserwuje się tendencję spadkową, spowodowaną tworzeniem się struktury grafitowej typu B i D. Obecność ołowiu w żeliwie szarym powoduje spadek wartości wytrzymałości na rozciąganie i twardości, nawet w śladowych ilościach, co wynika z tworzenia się grafitu kolczastego lub siatkowego. W przypadku bizmutu również obserwuje się tendencję spadkową wartości wytrzymałości na rozciąganie i twardości przy wszystkich dodanych ilościach. Tytan w ilości do 0,05% powoduje spadek wartości wytrzymałości na rozciąganie i twardości, natomiast powyżej tej wartości właściwości ulegają nieznacznej poprawie. Źródłem pierwiastków śladowych w żeliwie szarym są głównie materiały wsadowe, tj. surówka, złom metali nieżelaznych, złom emaliowany szklistą emalią, złom stali ołowiowej oraz zakupiony złom zawierający ołów.
