Latarnik

Na odleglym wybrzezu, gdzie morze i niebo zdaja sie zlewac w jedna nieskonczona linie, stary zolnierz znajduje wreszcie schronienie przed zgielkiem swiata. Nazywa sie Skawinski, a jego zycie bylo dlugim pasmem wojen, porazek i wygnania. Teraz, jako samotny latarnik, ma prosta misje: podtrzymywac swiatlo, które prowadzi zeglarzy w ciemnosci.Lecz prawdziwa burza nie mieszka w oceanie, lecz w pamieci.Pewnego dnia w jego rece trafia ksiazka. Jej strony, pelne ojczyzny, jezyka i wspomnien, budza w nim dawno uspione uczucia. Lektura staje sie wtedy podróza w glab siebie — gleboka i bolesna — która odrywa go od terazniejszosci… i od obowiazku.Z delikatnoscia i glebokim humanizmem Henryk Sienkiewicz w Latarniku tworzy poruszajaca refleksje o wygnaniu, tozsamosci oraz o odkupienczej — i zarazem niebezpiecznej — mocy literatury. To krótka, lecz niezapomniana historia, która niczym latarnia w nocy rozswietla najskrytsze zakamarki ludzkiej duszy.